Schijven van kraakbeen met daarin een geleiachtige kern, die werken als schokbreker in de wervelkolom. Dankzij deze schijven is er beperkte beweging mogelijk in de wervelkolom. Soms raakt een wervelkolom beschadigd. De geleiachtige kern puilt dan uit en duwt tegen zenuwen aan. Dit heet een rughernia.
